Anneler Günü

Çook uzun bir aradan sonra herkese Merhaba….

Son yazım yanlış hatırlamıyorsam Ocak ayıydı. O günden bugüne aslında o kadar çok şey oldu o kadar çok şey değişti ki…. Hayat herkes için mi bu kadar hızlı yoksa sadece benim hayatım mı böyle bilemedim ben…Her yeni gün hatta bazen gün içerisinde bile herşey bir anda tepetaklak olup, olan durumların tam tersine dönüşebiliyor. Yani bunlar yirmili yaşlarda olur bu anlaşılır. Ama otuzlu yaşlarda yorucu oluyor. Ama alışmışız ya her şeyin ille de iyi tarafını göreceğiz;  ben de diyorum ki kendime ”Hareket iyidir, değişiklik iyidir, gitmeler olmalı ki gelenler olsun:)

Bugünkü yazımızın günü önemli bir güne denk geldi….

ANNELER GÜNÜ….

Aslında bugünle ilgili yazılması gereken milyonlarca cümle olabilir. Ama benim bugün nedense her zamankinden daha çok ”Anne olmayı bekleyen , bunun için dualar eden, adaklar adayan, içinde yangınlar yanan, fırtınalar kopan kadınlar” geldi aklıma…Ben de kızımı bekledim, zor ulaştım…O duyguları bilirim ama bu anneler gününde daha fazla empati oluştu içimde şimdi onlar neler düşünüyorlardır diye düşünmekten kendimi alamadım. Ve tüm paylaşımlara da o gözle baktım bugün gerçekten çok fazla üstüne gelir gibi…Ben de yaptım tabi ki Begüm küçükken ”Ih dedi, çiçek verdi, anne resmi çizdi, efendime söyleyeyim, Anasınıfında el izi yaptı, anne şarkısı söyledi…..” hepsini paylaşıyordum…Yeni anne olamanın verdiği heyecanla ve buldumcuklukla yapıyor insan bunları… Ama artık azıcık da olsa özen göstermeye gayret ediyorum… Bir de bu yıl daha önce düşünemediğim bir şeye daha tanık oldum. Annesi babası ayrılmış çocukların bu özel günlerinin burukluğunu Begüm’le farkettim. O kadar çok uyaran var ki. Televizyondaki reklamlar yeter de artar zaten…. Bunları izleyen çocuklarda biri de kızım.

Perşembe akşamı Begüm ağlayarak bana gelip ”Anneler Günü geliyor ve ben sana hediye alamayacağım, çünkü çalışmıyorum ve param yok”dedi. Ben de her anne gibi Begüm ”Senin varlığın benim için hediye, iyi olman bana yeter”dedim. Ama bu cevaptan tatmin olmadı. Çocuk çünkü somut düşünüyor her şeyi. O gece bunları konuşarak uyudu Begüm. Ertesi gün ise elinde bir paketle geldi. Babası bir şekilde okuluna annesine vermek üzere bir anneler günü hediyesi yollamış Begüm’e…

Begüm çok sevindi hediyeyi bana verirken. Ben de onun mutluluğuyla mutlu oldum. Begüm şanslılardandı bu anneler gününde. Babası onu düşünmüştü… Peki ya Begüm gibi olmayanlar ne yaptı diye düşündüm…Annesinden ayrı büyüyen çocuklar… Annesi babası ayrı olanlar, annesi hayatta olmayanlar, hediye alamayanlar, çiçek veremeyenler ne yaptı bugün? Acılarına bir yeni gün daha eklendi belki de…Bu yüzden ben bugün öyle ne bir cümle yazı yazabildim kutlamalı ne de bir fotoğraf paylaşabildim günün anlam ve önemine binayen. Annemi aradım… Sevdiklerime mesaj gönderdim… Ama sadece bu kadar… Aslında özel günler anımsanmalı, hediyeleşilmeli buna inananlardanım ama bunu herkese göstermek gerekir mi bunu bilemedim, bunu sorguladım bugün ben…Mutluluğumuzu paylaşırken bile belki de olmayan, eksik olanı düşünmemiz gerektiği farkındalığını idrak ettim bugün…

Öte yandan bugün aldığım bir mesajla da şunu anladım…

Anne olmanız için ille de çocuk doğurmanız gerekmiyor… Bugün benim mezun ettiğim öğrencilerimden mesajlar aldım hepsi birbirinden değerli ve anlamlı benim için… Bir öğrencim bana o kadar güzel o kadar içten duygularını yazdı ki… Bana ” Küçükken bazen size anne dememek için kendimi zor tutardım, bu dünyadaki ikinci annem sizsiniz, o kadar çok seviyorum ki sizi” diye başlayan uzun bir mesaj yazmış… Çok duygulandım okurken… İnsanların hele de çocukların gönlüne dokunmak ne kadar güzelmiş… Çocukluk unutulmuyor. Bunu yazan öğrencim şimdi bir genç kız. Ama çocukluğundaki sevgi dokunuşlarını unutmamış yıllar geçse de annesi gibi gördüğü öğretmeninin anneler gününü kutlamış.

Ben akademik başarının çalışma ve planlama ile geleceğine inananlardanım. Ama ahlaki gelişim ve değerler eğitim sevgi ve özveri ile, emek, sabırla ve zamanla olur ki bu akademik başarıdan daha öndedir benim gözümde. Öğrencilerime de hep bunu söylerim… Hayatta her şey olabilirsiniz, her makama gelebilirsiniz ama iyi  , hoşgörülü değilseniz ve ahlaki değerleriniz yoksa bunlar hiç önemli değildir.

SEVGİ – SAYGI – SADAKAT – DÜRÜSTLÜK

Bulunduğunuz yerin hiç bir önemi yoktur. Başarılı olamazsınız. Yok olursunuz. Harcanacak en zayıf halka olursunuz. Hiç bir ilişkiniz devam etmez. Buraya nasıl geldik? Annelik çocuk dünyaya getirmeseniz de emek ettiğiniz herşeyin içinde vardır demek istediğim. Tabi ki anne olmak bir tarife sığdırılmayacak kadar değişik bir duygular karmaşası ama yani anne değilseniz de bir şekilde kendimizi bir yere konsantre etmeliyiz.

Bugün bir de bakımevinde , yetimhanede büyüyen çocuklar geldi aklıma … Aslında bugün o kadar çiçek, hediye , mutlu aile pozları paylaşımlarının içinde bu biraz karamsar bir yazı gibi gelebilir size ama bu tarafta bir gerçek var. Bazen paylaşırken , bize bakanların ne hissedebileceğini düşünemiyoruz. Ben bunu bugün kendime de söyledim. Ya da bizim otizmli öğrencilerin anneleri geldi aklıma. Bazıları çocuğunun ağzından bir kerecik anne sözcüğünü duymamış örneğin… Peki ya annesi hapishanede olanlar …….

Bugün ben  ”GÜZEL”  bir anneler günü geçirmedim bakınca etrafıma. Mutlu aile tablosu fotoğrafı yoktu bende, yatağa gelen kahvaltılar, güller, hediye paketleri, yemekler….

Ama çok da güzeldi çünkü varlığına şükrettiğim kızımla sıradan bir gündü:)

İşte böyle duygular karmaşası , deli soruların bocalaması annelik.

‘Kendinizden daha çok birini sevmektir benim annelik” tanımım.

Evet bizi doğuran , bize emek eden, seven, büyüten,  koşan gelen annelere saygılar ellerinden öpmeli… Ama herşey dozunda olmalı… Belki de tüm bunlar normaldir de bu yıl beni rahatsız etmiştir… Sadece, olmayanı düşünmek gerektiğini ben yeni yeni öğreniyorum.

Tüm annelerin, anne adaylarının, anne olmak için bekleyenlerin, küçük yaşta kardeşlerine annelik yapmak zorunda olan ablaların, çocuklarına hem anne hem baba olan babaların, yeğenlerine bakmak zorunda olan halaların, teyzelerin, torunlarını büyüten anneannelerin babaannelerin , öğrencilerinin burnunu silen-altını değiştiren-karnını doyuran-onları seven, kucaklayan tüm öğretmenlerin de anneler günü kutlu olsun…. İyi ki varsınız… Annelik sadece doğurmakla olmuyor. Annelik emektir……Emek eden tüm kadınlar annedir.

 

Toplam Ziyaret: 525 ,
Beğen & Paylaş:
Yazıyı nasıl buldunuz?
[Toplam: 0 Ortalama: 0]

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir



Pınar Duygu Erdoğan

Yazar Hakkında

(6 yazısı var )

Merhaba herkese selam olsun... Bir tanıtıcı yazı için aslında çok şey var yazacak ama bunları zaten paylaştığım yazılarımda bulacaksınız yani görünmeyen , bilinmeyenleri... Şimdi sadece toplumun beni nasıl bildiğini yazacağım buraya. Ben Pınarım Duygulu bir Pınar. Bir çocuk annesi bir kız çocuk annesiyim.Ve bir sürü çocuğun da ikinci annesi yani bir öğretmenim. Sınıf Öğretmeni. Yaklaşık iki yıldır da idareciyim. Bir süredir de bekar bir kadınım. Kısa bir süredir de bir blog yazarı. Güzel İzmirden vazgecemeyenlerdenim. Aslında Akdenizli Hataylıyım. İşte bu benim .... Yani dışarıdan bakınca görünen buyum.Geri kalan ise yazilarda olacak. Artık buradayım ve sizlerle buluşuyorum

Web sitesi: http://www.duygunundurumlari.blogspot.com